Papieren Werkelijkheid

28 april t/m 3 juni 2007

Beeldhouw -, schilder- en tekenkunst, installatie en film
Corinne Bonsma, Marianne Theunissen, Dominique Panhuysen

papierenw
afbeelding: Corinne Bonsma

De Vishal presenteert een expositie met werk van Corinne Bonsma, Dominique Panhuysen en Marianne Theunissen. Drie kunstenaars die hun werk nadrukkelijk ontlenen aan de alledaagse werkelijkheid. Alle drie vertalen ze deze ‘beelden van de werkelijkheid’ op hun eigen manier; poëtisch reflecterend, ironiserend of soms filosoferend wordt het oorspronkelijke beeld omgebouwd tot een papieren werkelijkheid.

Voor Corinne Bonsma is tekenen een soort trance of opperste concentratie die de beeldenstroom op gang brengt. Tekenen voorziet in haar dagelijkse behoefte het huiselijk bestaan, haar dromen en ‘de toestand in de wereld’ vorm te geven, kortom het leven dat haar met grote regelmaat toch niet anders voorkomt als één grote aaneenschakeling van absurdistische taferelen. Als iemand haar bijvoorbeeld in een gesprek vertelt dat schilderkunst passé is en je met schilderijen beter het dak kan repareren, kan dit in een tekening als rijke vondst worden binnengehaald.  Bonsma’s schilderijen zijn weliswaar abstracter van aard maar komen voort uit dezelfde bronnen als de tekeningen. Zo kan een eenvoudig stuk zeep haar aanzetten om gedurende een lange periode een reeks schilderijen te maken van gestapelde zeepjes in allerlei variaties. Haar fascinatie voor de aard van het materiaal, de huid en substantie inspireren haar om deze te vertalen in verf.

Het werk van Dominique Panhuysen is nauw verbonden met haar levensloop. Wat haar steeds bezighoudt, is wat er in een hoofd gebeurt. Hoe de ene associatie tot de andere leidt. Veranderingen ontstaan door de schommelingen in het leven zelf, wat je leest, wat je meemaakt. Het materiaal voor haar werk vindt zij terloops, dichtbij huis. Mensen, dingen, voorwerpen, situaties, landschappen, straatbeelden, interieurs, flarden tekst en woorden die haar treffen legt ze op foto vast alsof het objectieve registraties betreffen. Door de afdrukken in series samen te brengen of te monteren, krijgen ze een toegevoegde waarde en zetten aan tot associëren.

Marianne Theunissen gebruikt als beeldend kunstenaar film, foto’s en tekeningen, waarin de discrepantie tussen de eigen identiteit en het verlangen een ongedifferentieerd deel te zijn van de omringende wereld kan worden weergegeven in de vraag “Zou ik niet net zo goed een tafel kunnen zijn?” Het is een onderzoek naar de aanpassingsmogelijkheden van de mens en naar de fysieke weerstand van de dingen, en tevens naar de voorwaarden die zij aan elkaar stellen. Soms gaat het om het zoeken naar een overdreven vereenzelviging van mens en omgeving (bijvoorbeeld als hij daadwerkelijk probeert een ding te zijn), dan weer vertoont de omgeving zelf menselijke eigenschappen. Altijd is er een interactie van mensen met voorwerpen of architectuur, soms met taal of met menselijke gedragspatronen