Kleine Zaal: Stella Veldkamp

12 maart – 16 april 2012

12delige expositieserie ‘Het Schaduwrijk’

Deel 3

Van 12 maart tot 16 april is in de Kleine Zaal van De Vishal in Haarlem het schilderij ‘Happenstance’ van Stella Veldkamp (1960) te bezichtigen. Zij is de derde exposant van de twaalfdelige tentoonstellingsserie ‘Het Schaduwrijk’ in de Vishaletalage. Voor deze kleine solo-exposities zijn nationale, hedendaagse kunstenaars geselecteerd die zich in hun werk veelvuldig bezighouden met het spel van licht en donker en daarmee schaduw. De kleine solo-exposities die elke vier weken wisselen tonen licht- en schaduwwerken op gebied van fotografie, tekeningen, schilderijen, vormgeving en installaties.
De beeldende kunst van Stella Veldkamp (1960), bestaande uit schilderijen, tekeningen en installaties, is opgebouwd uit collageachtige taferelen en pictografische beeldelementen. De oorsprong van de thematiek van haar werk ligt in de tijd dat zij de paardendressuursport professioneel beoefende. Dit was een periode die vooraf ging aan haar kunstenaarschap. De vaak manshoge herten en honden refereren hier nog aan en zijn met de ‘bomen’ (berkenstammen uit haar jeugd) de drie belangrijkste beeldelementen in haar werk. De lijnvoering is direct en ononderbroken en het palet wordt veelal opgebouwd door een gelaagdheid van verschillende kleuren olieverf en alkydverf, waarmee ook schaduw wordt gesuggereerd. Kenmerkend voor Veldkamps werk is een vaak toegepast omgekeerd perspectief binnen de kadering die bijdraagt aan de ‘verstoorde’ maatverhouding van het totaalbeeld. Associaties zijn er met de verhalen over ‘Alice’ van Lewis Caroll (1832 -1898), vanwege de continu andere dimensie. Alice grootste wens in ‘Alice in Wonderland’ is om als een telescoop in en uit te kunnen schuiven, wat, zonder zich al te strikt te storen aan eenheid van plaats en handeling, door de schrijver wordt verwezenlijkt.
Hetzelfde geldt voor Stella Veldkamps werk. Het is dan ook niet gek om als hert in een kamer te zijn en dan plotseling in een bos te verschijnen, waar op elke berkenstam emblemen zijn geplaatst. Alles loopt in elkaar over, net zoals in dromen en in kinderspel. Veldkamp zoomt in en uit naar eerder gemaakte werken.
Ook ‘Happenstance’ is voortgekomen uit eerder gemaakt werk, namelijk de tekening ‘Air’ (2005) welke zij met het Verdrag van Kyoto in haar hoofd maakte. In ‘Happenstance’ echter gaat het niet zo zeer over het broeikas effect en de gevolgen daar van, maar meer om de hond die, desolaat of niet, een centrale positie in neemt. De eerder genoemde Lewis Caroll was diegene die de woorden ‘happen’ en ‘circumstance’ samenvoegde tot het woord ‘happenstance’, wat in het Nederlands ongeveer betekend; een toevallige gebeurtenis die ook gepland had kunnen zijn en daarmee dus niet zo toevallig meer is als het ogenschijnlijk leek. Deze tegenstrijdigheid binnen één woord beschrijft letterlijk het schilderij welke het zwarte silhouet van een hond toont te midden van een telescopisch landschap en atmosfeer, vormgegeven door boomstronken en gouden bollen. Niet duidelijk is of de hond je aankijkt of van je vandaan. Veldkamps keuze om juist dit schilderij in de serie ‘Het Schaduwrijk’ te tonen is dus niet zo verwonderlijk, gezien de ‘dubbele’ of wel ‘schaduwrijke’ kant van ‘Happenstance’.

 

stella veldkamp