Kleine zaal: Marjolein Loppies

29 juli  –  2 augustus 2013

expositieserie ‘Verse Vis’

Deel 7

Over Marjolein:  Ik ben opgegroeid in een volksbuurt waar altijd wat te beleven was. Zo stond er midden in de wijk een broodfabriek en toen deze gesloten werd om plaats te maken voor woningbouw, speelden we vaak stiekem op het terrein. Spannend en een beetje gevaarlijk tegelijk. Precies dezelfde spanning die je ervaart tijdens urbex-fotografie. Je staat tenslotte in panden die niet altijd even solide zijn. Er is instortingsgevaar, er hangt asbest en schimmel in de lucht. Je weet nooit wat je tegenkomt. Behalve fotografen zijn ook koperdieven en graffiti-spuiters verzot op dit soort locaties.
Het zijn plaatsen die mij verwonderen. Ik ervaar het fotograferen en vooral het vastleggen van de verlaten gebouwen en objecten als een reis door de tijd. Ik kan mijn fantasie de vrije loop laten. Ik verzin gewoon mijn eigen verhaal.
Na afloop van een fotosessie, tijdens het nabewerken van de foto’s bedenk ik me hoe makkelijk we nieuw bouwen en oud ‘vergeten’ en afdanken. Typische kenmerken van ons hedendaags consumptiegedrag. Door middel van digitale technieken probeer ik van al het verval dat ik tegenkom mooie kunstwerken te maken. Hopelijk zet dat mensen aan het denken. Gaat hun fantasie ook met ze aan de haal. Ik probeer de stilte vast te leggen… de stilte ná de mens.