Kleine Zaal: Lenneke van der Goot

12 december 2011 – 9 januari 2012

Deel 12

In de Kleine Zaal van De Vishal in Haarlem is van 12 december tot 9 januari de papieren installatie ‘Scene with paper wolves’ van Lenneke van der Goot te zien. Zij is de twaalfde en laatste exposant van de tentoonstellingsserie ‘Here I am’ in de Vishaletalage. Voor deze exposities, die elke maand wisselen, zijn kunstenaars geselecteerd op basis van het intieme, persoonlijke en vaak ook autobiografische karakter van hun werk. De deelnemende kunstenaars maken in hun werk veelvuldig gebruik van elementen uit hun dagelijks leven, hun persoonlijke ervaringen, gedachten, fantasieën en emoties. De kleine solotentoonstellingen geven toeschouwers een fascinerende blik in de belevingswereld van de exposerende kunstenaar.

 

Lenneke-van-der-Goot

‘Scene with paper wolves’
Lenneke van der Goot (Gouda, 1979), 2011
papieren installatie, variabele afmeting

Lenneke van der Goot (1979) toont een voor haar kenmerkend papieren werk met dieren.
Achter de ramen van de Kleine Zaal zullen uitgesneden wolven te zien zijn van onbehandeld, blank papier. Sommige dieren zijn identiek, ze zijn tegelijkertijd uitgesneden en hebben exact dezelfde afmetingen, anderen staan op zichzelf. Het geheel is een hechte verzameling, de individuen zijn nauwelijks van elkaar te onderscheiden. Het onbewerkte papier geeft de wolven eenzelfde karakter; samen vormen zij een kluwen waarbij eigen identiteit geen rol meer lijkt te spelen, maar plaats maakt voor onderdeel zijn van een massa. De wolven verworden tot een soort objecten, die veel meer gaan over vorm – restvorm, licht – schaduw, zichtbaar – onzichtbaar.

Van der Goot onderzoekt in haar werk vaak de eigenheid in een context:
“Ik stel mezelf vragen zoals; wat kenmerkt een persoon, hoe ga je op in je omgeving, wat is je eigen kracht, wanneer is een groep een geheel op zichzelf en wanneer is het een verzameling van unieke participanten? Ik maak vaak gebruik van afbeeldingen van dieren omdat ze bepaalde kwaliteiten zeer sterk vertegenwoordigen. Zo leeft de wolf in een roedel maar heeft binnen dit sociale verband een eigen, unieke positie. Omdat ik de dieren alleen ken uit bronnen zoals verhalen en boeken, beïnvloeden mijn eigen opvattingen en de algemene beeldvorming het werk, dat hierdoor meer refereert aan een in scène gezette wereld, dan aan de realiteit. Het is een beeldende zoektocht naar wat eigenheid betekent in een context. Voor mij houdt dat enerzijds de drang in, je los te maken van de groep en anderzijds het besef onderdeel te zijn van een groter geheel.”