Kleine Zaal: Hinke Schreuders

27 oktober tot 1 december 2008

De zeven deugden en hoofdzonden

deel 13: Luxuria

Hinke Schreuders

Als meisje van vier werd Hinke Schreuders ’s nachts wel eens zwetend wakker uit een nachtmerrie waarin zij droomde dat ze Roodkapje was. In een donker bos kwam zij de Grote Boze Wolf tegen, die op het punt stond haar op te eten. Vlak voor ze verslonden zou worden stopte de droom dan. Net op tijd.
Nu, ruim dertig jaar later, speelt ‘Roodkapje’ weer een rol in het leven van de kunstenaar. Het meisje is een terugkerend thema in haar werk geworden. Soms vrij letterlijk, zoals in de installatie ´Into the woods´ die in de maand november te zien is in de etalage van De Vishal aan de Grote Markt. Het werk maakt deel uit van de veertiendelige zonden- en deugdententoonstelling en verbeeldt de zonde Luxuria die staat voor onkuisheid en wellust.

Het verhaal over Roodkapje bestaat al eeuwenlang en werd voor het eerst opgetekend door de sprookjesschrijver Charles Perrault. Indertijd waren sprookjes bedoeld als vermaak en zedenschets voor de adel en het hof. In dat oude verhaal van Perrault doet Roodkapje een striptease voor de wolf, ze kruipt naakt bij het harige dier in bed en wordt vervolgens zonder pardon door hem opgegeten. Het loopt slecht met haar af – want de bekende redding in de vorm van een jager blijft uit. Zo was het verhaal van Roodkapje een waarschuwing aan de jonge dames van adel: ze konden zich beter niet laten verleiden van het paadje te gaan, anders zou het ook met hen wel eens slecht kunnen aflopen.

In de loop van de eeuwen verandert het verhaal. In sommige versies wordt Roodkapje mondiger, minder onbenullig, verzint ze een list waardoor ze aan de wolf kan ontsnappen. En in het sprookje zoals wij dat nu kennen, wordt ze gered door een oplettende jager die toevallig in de buurt is en onraad ruikt. Hij bevrijdt haar uit de buik van de wolf en ze leeft nog lang en gelukkig. Zoals het hoort.
Zo laat de geschiedenis van Roodkapje twee kanten van het meisje, of de vrouw, zien. Aan de ene kant de nette volgzame vrouw, die Roodkapje eigenlijk geacht wordt te zijn, een rol die ze na de redding door een sterke man weer kan vervullen. Aan de andere kant het meisje dat zich laat verleiden het rechte pad te verlaten, Omdat ze misschien haar eigen weg wil gaan, omdat ze avontuur zoekt. Of omdat ze gewoon door de wolf genomen wil worden.