Kleiene Zaal: Quinten Trentelman

8 december 2009 – 11 januari 2010

Don’t fence me in

Deel 12: ‘Barst in een apsis’

19-barst-in-apsis

Beeldend kunstenaar Quinten Trentelman (1966) is de twaalfde en daarmee laatste exposant van het jaar. De 12-delige serie tentoonstellingen in de Kleine Zaal van De Vishal (de etalage aan de Grote Markt) heeft als overkoepelend thema ´Don´t Fence me in´. Ook deze laatste expositie gaat over het ervaren van ruimte, grenzen en grenzeloosheid.

Trentelman koos in verband met de thematiek voor een olieverfschilderij met als titel ‘Barst in een apsis’ (2005). Het begrip begrenzing is in zijn werk een veelvuldig terugkerend thema, zowel in inhoudelijke als picturale zin. Trentelman weet op zeer persoonlijke, authentieke wijze ruimte te scheppen in een plat vlak. Het zijn verlaten ruimtes als gebouwen, treincoupés en sportzalen, verstild en leeg. Plekken waar niets aan de aanwezigheid van mensen herinnert, maar waar op de een of andere manier hun afwezigheid toch voelbaar is. In hun stilte, verlatenheid stellen ze ons vragen. Zoals ook in het werk Barst in een Apsis, nu te zien in de vitrine van De Vishal. Wat betekent de barst in het boogvormig zijdeel van de kerk? Hoe is die ontstaan?

Doordat Trentelman van mening is dat de kerk als instituut al geruime tijd in verval is, ontstond het idee dit werk te maken. Niet zozeer gaat het hier om een aantijging tegen de kerk, eerder een constatering waarmee hij de kijker wil confronteren. In de titel zit een verwijzing naar een schimmig verleden waar de kerk zich, volgens hem, door de eeuwen heen zich niet van heeft los kunnen weken. Geenszins is het Trentelman’s bedoeling om het geloof op zichzelf aan de kaak te stellen, maar de fonetische overeenkomst tussen de woorden apsis en abces vindt hij frappant.

Het oeuvre van Trentelman wordt gekenmerkt door het verwerken van persoonlijke ervaringen, symbolen, tekens en codes. De in het beeld opgenomen verwijzingen zijn er onderdeel van maar dringen zich niet op. Door de plaatsing van ‘de barst’ in het werk en door afgewogen, genuanceerd kleurgebruik weet Trentelman in dit schilderij tot een serene, poëtische verbeelding, te komen.